Rajko Petrov Nogo (13. maja 1945, Borija, Kalinovik). Studije jugoslovenske književnosti završio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Magistrirao je u Beogradu radom Soneti i poeme Skendera Kulenovića. Bio je urednik časopisa Lica (1967-1968), sekretar Udruženja književnika Bosne i Hercegovine (1970-1972), urednik u izdavačkoj kući Veselin Masleša (1972-1982). Od 1982. živi u Beogradu i radi kao urednik u izdavačkoj kući BIGZ do 2000, potom kao predavač književnosti na Filozofskom fakultetu u Srpskom, danas Istočnom Sarajevu (na Palama), za predmet Poezija i kritika. Objavio je knjige pesama Zimomora (1967), Zverinjak (1972), Bezakonje (1977), Planina i počelo (1978), Lazareva subota (1989), Na kapijama raja (1994), Hajdučija, Nedremano oko (2002), Ne tikaj u me (2008), Preko pepela (2015), Sonet i smrt (2017), knjiga poetskih proze Ječam i kaloper (2006), dve knjige poezije za decu- Rodila me tetka koza (1977); Koliba i tetka koza (1981/1982), te više izbora iz poezije Na kraju milenija (1987), Zimomora (1984), Lazareva subota i drugi dani (1993), Lirika (1995), Nek pada snijeg, Gospode (1999), Najlješe pesme Rajka Petrova Noga (2001), Vrata spasa (2004), Nije sve propalo (2004), U Vilovome dolu (2005), Čovek se vraća kući (2010), U dolu šušti ječam (2013).

Zavod za udžbenike i nastavna sredstva iz Srpskog / Istočnog Sarajeva objavio je 2003. godine Dela Rajka Petrova Nota u pet knjga: Pesme, Pesme i note - Pesme za decu, Eseji, Kritike, Antologije srpskih junačkih pesama, a Štampar Makarije, Obodsko slovo i Hercegovina izdavaštvo objavili su 2015. godine Izabrana dela u sedam knjige Rajka Petrova Nota: Poezija I, Poezija II, Proza I, Proza II, Suze i sokolari, Jesi li živ, Knjiga o Skenderu.

Bio je stalni kritičar u Odjeku od 1970. do 1972. i te svoje tekstove objavio u knjizi Jesi li živ (1973). Od 1976. do 1978. publikovao je niz tekstova o poeziji Skendera Kulenovića, koji je radio u svojoj studiji Obilje i rasap materije (1978). Studija je većim delom preštampana, zajedno sa nekoliko zapisa, kritičkih i esejističkih tekstova, u knjizi Na Vukovoj stazi (1987). Objavio je i knjigu eseja Suze i sokolari (2003), knjige sećanja Zapiši to, Rajko (2011), Zapiši i napiši (2011) i knjige dnevničke proze S mene na uštap (2014). Nogo je, pored toga, bio priređivač i pisac predgovora za nekoliko veoma značajnih izdanja: Pjesme Alekse Šantića (1981), Priče kod vode Ćamila Sijarića (1982), Soneti I poeme Skendera Kulenovića,Poezija i proza Branka Ćopića, I-IV (1987), Oči na oba sveta (izbor iz poezije i putopisne proze Jovana Dučića) (2000), Dela Jovana Dučića (2000), priredio je prvi i treći i tom – Pesme I Blago cara Radov – Jutra s Leutara.

Objavio je i nekoliko veoma zapaženih, visoko tiražnih i često preštampovanih antologija srpske narodne poezije: Srpske junačke pjesme (1987), Oj davori, ti, Kosovo ravno (1989, 2012), Najlejše srpske junačke pesme (2001).

Dobio je više književnih nagrada: Brankova nagrada (1968), Nagrada Svjetlosti (1972), Zmajeva nagrada (1978), Isidorina nagrada, Đura Jakšić (1985), Milan Rakić (1990), Branko Miljković, Princ riječi (1993), Sveti Sava (1994), Jovan Dučić (1995), Zaplanjski Orfej (1999), Belovodska rozeta, Velika Bazjaška povelja, Pjesnik svjedok vremena (2001), Skender Kulenović (2001), Zlatni krst kneza Lazara (2001), Vitalova nagrada Zlatni suncokret (2003), Meša Selimović (2003), Nagrada Vukove zadužbine (2003), Žička hrisovulja (2003) i Odzivi Filipu Višnjiću (2004), Svetozar Ćorović (2005/2006) – za najbolje prozno delo napisano na srpskom jeziku (sa Goranom Petrovićem), Aleksa Šantić (2007), Desanka Maksimović (2009), Izvi iskra Njegoševa (2010) za zbirku Ne tikaj u me, Đuro Damjanović (2012) i Pečat vremena (2012) za knjigu Zapiši I napiši (2012) te Mati Angelina (2015) , Marko Miljanov (2016) za knjigu Preko pepela, Kočićeva nagrada (2018) i „Andrićeva nagrada“ Andrićevog instituta (2019).

U junu i julu 1997. u Zadužbini Ilije M. Kolarca i manastiru Studenici horski je izvedena muzičko-poetska rukovet „Vrata Spasa" Svetislava Božića i Rajka Petrova Noga, a snimak tih koncerata objavljen je u izdanju PGP RTS-a kao kompakt-disk i video-kaseta.Na Vavedenje 1999. takođe u Zadužbini Ilije M. Kolarca, horski je izvedena muzičko-poetska rukovet „Serbijo, iže jesi (hilandarski palimpsest)" istih autora, kojim je obeleženo osam vekova Hilandara, a zatim su,pod istim naslovom, objavljeni I knjiga I kompakt-disk.

O književnom delu Rajka Petrova Noga objavljene su četiri knjige Branka Stojanovića: Nogova žeravica reči (2008), Rajko: ilustrovana monografija (2013), R. P. Ηοgο: Život i delo (2014) i Majka u polju kamilice (2016) i zbornici radova Rajko Petrov Nogo, pesnik (Kraljevo, 2004), Poezija Rajka Petrova Noga (Beograd, 2011), Nek pada cnijeg, Gospode (Novi Sad - Plužine, 2014) i Poetika Rajka Petrova Noga (Beograd, 2015).

Član je Senata Republike Srpske od 1996. godine. Za dopisnog člana ANURS izabran je 27. juna 1997.

za redovnog 21. juna 2004. godine.

Preminuo je 28. novembra 2022. godine u Beogradu.